Rob Straver

25 februari 1960

-

26 augustus 2022

Je kunt tranen vergieten omdat ik ben heengegaan
Maar je kunt ook glimlachen omdat ik heb geleefd

 

Je hart kan leeg zijn omdat je mij niet meer kan zien
Maar je kunt ook vol liefde zijn die ik heb gedeeld

 

Je kunt je ogen sluiten en wensen dat ik terugkom
Of je kunt je ogen openen en al het moois zien wat ik heb achtergelaten

 

Je kunt huilen en je opsluiten, leeg zijn en je afkeren
Of je kunt doen wat ik had gewild:
Glimlachen, liefhebben, proosten op het leven en doorgaan…

67 reacties geplaatst voor Rob Straver

  1. Pieteke van Weperen schreef:

    Lieve Familie,

    Ongeveer 20 jaar heb ik met Rob samengewerkt op de afdeling Neurologie en als fysiotherapeut heb ik vele patiënten van hem behandeld. Een fijne collega om mee samen te werken, met een duidelijke mening (liever geen manueeltherapie bij nekklachten), je wist wat je aan hem had. Terugkijkend was er naast de reguliere zorg veel om met plezier op terug te kijken. De opzet van de Stroke-Unit (inclusief scholing en een middag naar het Slingelandziekenhuis, georganiseerd door Rob), opzet van de herniasneldiagnostiek. Rob als 1 van de sprekers op een symposium over de cervicale hernia. Maar ook persoonlijk: bij mijn 25-jarig werkjubileum hield Rob voor mij onverwacht een praatje (niet onverwacht voor mijn collega’s, die had hij goed uitgehoord). Mijlpalen zijn belangrijk, jullie 25-jarig huwelijk werd gevierd in het Bierhuys en gelukkig ook zijn eigen afscheid in Harmelen Wat een geweldig feest was dat, een complete Hofpoortreünie. Fijn dat Rob zoveel moeite deed veel adressen te achterhalen, waaronder het mijne. Van zijn eigen praatje herinner ik me dat hij ook de mensen de revue liet passeren die er niet meer waren en dat ik dat toen zo’n mooi gebaar vond. Verdrietig dat hij nu aan dat lijstje toegevoegd moet worden…. Het was hem gegund om te genieten van mooie jaren met meer rust en vrije tijd. Heel veel sterkte gewenst.
    Pieteke van Weperen, fysiotherapeut

  2. Frederike PLerijsier schreef:

    Beste Lia
    Wat verdrietig te horen dat Rob is overleden. Helaas kon ik niet persoonlijk afscheid komen nemen. We waren nog met vakantie. Ik heb veel goede herinneringen aan Rob. We hebben ruim 10 jaar heel fijn samengewerkt. In die periode heb ik veel van hem geleerd vooral over het EMG onderzoek. Ik wens jou en jullie kinderen veel sterkte toe.
    Vriendelijke groet, Frederike

  3. Nico van der Lubbe en MannaBargpeter schreef:

    Lieve Lia, heel veel sterkte voor jouw en de kinderen.

  4. Marian de Roos schreef:

    Gecondoleerd met het grote verlies van u Man Rob,jullie Vader en SchoonVader,zo’n Prachtig Mooi en Goed mens,heel heel veel sterkte voor jullie voor nu en in de toekomst.
    Ik was maar een patiënt,maar Dr Straver heeft ontzettend veel voor mij betekend!

  5. Rutger Groen schreef:

    Lieve Lia en kinderen,

    Wij delen met elkaar de herinnering aan vele goede jaren in het Leyenburg. Het was altijd goed werken met Rob, waarbij ik mij vooral ook herinner hoe handig hij was. Zijn polyneuropathie stond zijn functioneren op de werkvloer nooit in de weg. Integendeel, Rob kwam nooit om hulp vragen bij een LP of een moeilijk te prikken infuus, Rob werd om hulp gevraagd. Het was een mooie tijd waarbij wij lange dagen maakten in uitstekende sfeer. Rob was altijd bereid om in te springen, was ook opvallend handig met computers, in alle opzichten een fijne collega. In de jaren daarna zagen wij elkaar nog regelmatig op nascholingen, met name de Biemond-dagen, waarbij we elkaar altijd even opzochten om bij te praten. Altijd gezellig, en Rob sprak altijd met veel liefde over jullie gezin. Het is een groot gemis dat hij er nu niet meer is en ik wil jullie heel veel sterkte wensen.

  6. Reinoud Haverkamp schreef:

    Beste Lia, Gijs, Femke, Sara en Sten,

    Marion en ik waren bijzonder geschokt het overlijden van Rob te vernemen waarvoor onze welgemeende condoléances. Een groot gemis- het was een geweldige gozer! Ik herinner me nog als de dag van gisteren toen ik als coassistent neurologie in het Hofpoort meeliep. Heb toen veel geleerd in een prettige atmosfeer en niet in het minste door Rob. Behalve een uitstekende neuroloog, en goed onderwijzer, kon je met hem met hem lachen en was hij ook de vriendelijkheid zelve. Lumbaalpuncties heb ik met name van hem geleerd. De allereerste keer was dat bepaald geen succes en toen we vervolgens de kamer uitgingen en de gang opkwamen waar al het personeel van de afdeling zat te wachten of het een familie bij een bevalling betrof, verkondigde hij plechtig met een grote grijns dat « deze jonge dokter met succes de huid had gepenetreerd ». De volgende keer was het in orde ,na wat extra uitleg. Wat ik altijd enorm heb bewonderd in Rob is , behalve dat hij een uitmuntend neuroloog was, hij ook bijzonder hard kon werken en dit voor elkaar kreeg ondanks een handicap. Als ik een voorbeeld geef hier in Frankrijk van een hardwerkende Nederlander die zich niet op de kop laat zitten, dan is hij het: niet veel mensen zitten ´s ochtends op de radiotherapie ,om vervolgens ´s middags poli te doen…Verder was hij de meest honkvaste persoon die ik ken; ik hoor hem nog klagen over het feit dat de bureaulades aan de andere kant zaten in Leidsche Rijn , en dat je oude eiken niet moest verplaatsen….
    Een groot gemis, een geweldige man. Dit weekend staat er bij ons Indonesisch met een Belgisch biertje ter ere van Rob op het programma!
    Lia en (klein)kinderen heel veel sterkte ,
    Reinoud

  7. Ruud Wielaard schreef:

    Beste Lia,
    Ik ben geschokt dat Rob, zo jong nog, zo kort na zijn afscheid van het Hofpoortziekenhuis, is overleden. Ik wil jou en je kinderen condoleren met dit verlies. Rob en ik hebben een aantal jaren samengewerkt op de afdeling neurologie. Het liep niet altijd op rolletjes, maar ik vond hem een goede neuroloog, begaan met zijn patiënten, helder denkend. Hij heeft op uitstekende wijze de kwaliteit van de afdeling neurologie hoog gehouden en zelfs wel hoger gemaakt. Ik denk aan de oprichting van de stroke-unit, om maar eens wat te noemen. Een doorzetter. Ik wens jou en Gijs en Sara heel veel sterkte de komende tijd. Nogmaals mijn condoleances,

  8. Roel Knobbe schreef:

    Geachte Familie,
    Als oud-lid van de Maatschap Fysiotherapie bewaar ik nog altijd bijzonder goede herinneringen aan de tijd en aandacht die Rob tijdens de patiëntenbesprekingen uittrok.

  9. Frans Schild en Koos Scharroo schreef:

    Lieve Lia, Gijs en Sara
    Gecondoleerd met het verlies van Rob. Wat hadden wij jullie na het stoppen met werken graag een veel langere tijd gegund om samen te genieten van het leven en elkaar. We denken aan jullie.
    Lieve groeten van Koos en Frans.

  10. Patricia Ornek schreef:

    Lieve familie.
    Ruim 12 jaar heb ik met Rob Straver samengewerkt als poli assistente. Wat een verdriet en groot gemis om zo iemand met zoveel respect voor de zieke mens te moeten missen. We hebben mooie tijden meegemaakt, alles moest uitgespit worden voor de patiënt. Daar was hij uitermate zorgvuldig in. Ook hadden we op zijn tijd een uitje bij het Bierhuys met alle collega’s. We waren met grote getale van de partij! Wat ik hem nog hoor zeggen als ik iets tussen de spreekuren door moest vragen en op de deur klopte en Rob zei dan: ” Wat Mot Je?” En dan kwam er een grote glimlach en stond ie open voor mijn vraag…gelukkig… Mooie herinneringen! En dat doet tegelijkertijd pijn. Ik wens de familie alle sterkte toe en wees trots op zo’n respectabele man, zoals hij ook trots was op jullie allemaal!

  11. Harmjo Blom schreef:

    Rob was niet alleen collega maar ook een tijd mijn behandelaar, in alles was hij een empathisch en altijd weloverwogen mens, ook met de nodige humor. Hij heeft tekort geleefd en ik condoleer jullie daar allen van harte mee ook namens mijn vrouw
    Harmjo Blom en Marianne Hagoort, beiden oud Hofpoorters.

  12. Carsten Gerlach schreef:

    Rob
    Donderdag op het afscheid in Woerden zijn er veel oude collega’s geweest, verpleegkundige, medewerkers van de polikliniek en ook collega’s specialisten, om de kans te gebruiken, afscheid te nemen van een gewaardeerde en geliefde collega. Vele van deze mensen hebben wij voor het laatst eind augustus vorig jaar gezien op het grote afscheidsfeest in Harmelen, toen Rob zijn werkzaamheden als neuroloog heeft beëindigd. Rob was heel blij, dat dit feest toen ondanks alle Corona onzekerheden plaats heeft kunnen vinden, het was een erg geslaagd feest en een mooie afsluiting van zijn carrière. Maar dit was niet de bedoeling, net een jaar later weer bij elkaar te komen onder deze omstandigheden. Het is toch gebeurd, wat Rob altijd vreesde, namelijk dat de kanker zich verder agressief zou gedragen en niet onder controle zou komen. Rob heeft bij alle beslissingen rondom zijn behandeling mee gedacht, het is zeker niet alleen een voordeel, zelf zoveel medisch inhoudelijke expertise te hebben over je eigen ziekte. Rob heeft hier zo goed mogelijk op geanticipeerd, aan de ene kant vond hij zijn werk als neuroloog zo belangrijk en leuk dat hij dit zo lang mogelijk heeft willen doen, maar hij wilde ook de tijd gebruiken, met het gezin van het leven te genieten, heeft de afgelopen jaren veel gereisd en is gelukkig nog deze zomer lang op zijn favoriete vakantie adres in Oostenrijk geweest. Rob was een doktor uit het hart, neuroloog was niet zijn beroep maar zijn leven, een zeer kundige, bevlogen neuroloog, uitermate zorgvuldig in zijn analyses. Zijn meest kenmerkende professionele eigenschap was de enorme empathie voor zijn patiënten, naar de mensen luisteren en de tijd nemen, angst en onzekerheid proberen te verlichten en een vertrouwensrelatie op te bouwen. Dit werd door zijn patiënten enorm gewaardeerd en is zeker niet vanzelfsprekend. Rob had ook met veel medewerkers een persoonlijk band. De afgelopen week kon ik zien, hoe geraakt mensen ook op de werkvloer waren en heb veel verhalen gehoord over de aandacht, die Rob ook aan zijn collega’s bestede. Ik heb Rob nog in het ziekenhuis kunnen spreken en afscheid van hem kunnen nemen, hier ben ik erg dankbaar voor. Ik heb enorme bewondering voor zijn familie, Lia, met de kinderen, Gijn, Femke en Sara en Sten. Je voelde in het ziekenhuis de energie die uit deze familieverband komt en hoe zij hiermee Rob en elkaar konden steunen in deze moeilijke weken. Rob was enorm trots op zijn gezin en het was zo enorm belangrijk voor hem, deze steun en toeverlaat te hebben. Ik mis Rob als collega en vriend. De begroeting „Herr Doktor“, ooit als grap begonnen zal ik niet meer horen, maar ik zal altijd aan de goede tijden terug denken, die wij met elkaar hadden, niet alleen op het werk, maar ook privé.
    Carsten

  13. Gerda Steffens schreef:

    Denk met dankbaarheid aan hem als een lieve kundige en betrokken arts en mens.
    Rust in vrede.

  14. Max en Mariëtte Vuylsteke-Verzijl schreef:

    Beste familie,
    Max:
    Hij is voor mij jarenlang niet alleen een medische maar ook een opbeurende steun geweest. Ik ben heel dankbaar voor zoveel jaar begeleiding.
    Mariëtte:
    Als radiodiagnostisch laborante heb ik hem vele jaren op een zeer prettige manier mee mogen maken. Na mijn afscheid van het Hofpoort heb ik ook als patiënte fijne herinneringen.
    Wij wensen de familie heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

  15. Jenny de Pater en Aad van Leest schreef:

    Beste Lia, Gijs en Sara
    Wat verdrietig dat jullie man en vader zo jong is overleden. We willen jullie heel veel sterkte wensen bij de verwerking van dit verdriet.
    Hartelijke groet van ons.

  16. Sandra Kouwenberg schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten, ik zal Rob altijd herinneren met zijn prachtige glimlach. Thuis zal deze misschien niet altijd zichtbaar zijn geweest. Ik herinner me ook dat hij kon helpen daar waar hij kon : al in het eerste jaar van hun relatie heeft hij Femke geholpen met het boeken van een vlucht naar jullie geliefde Oostenrijk zodat zij Gijs kon verrassen op zijn verjaardag. Ook kwam hij langs in het ziekenhuis om toe te zien dat Femke de juiste medische zorg kreeg op de Eerste Hulp bij aanhoudende klachten en aan het personeel kon je merken dat hij een geliefd mens was. Ook bij de verhuizing van Femke en Gijs heeft hij zijn steentje bijgedragen. Het gemis zal daarom groot zijn voor jullie. Ik hoop dat alle lieve berichten jullie de kracht gaat geven om verder te gaan met de levenslust van Rob in gedachten. Daar waar ik kan zal ik jullie helpen. Lieve groet,

  17. Ruud van der Kruijk schreef:

    Beste Rob, alle goede voornemens over elkaar zien worden ingehaald door de tijd. Ineens blijk je weer heel ziek te zijn en ben je er niet meer. Ik moet hier nu dingen schrijven die ik je liever persoonlijk had willen vertellen. Dit is nu gericht aan de wereld en met name Lia en je kinderen maar ook aan jou zelf in de hoop dat je het nog hoort. We waren tegelijkertijd in opleiding in het Leyenburg Ziekenhuis. De opleiding was prima maar pittig en er werd erg hard gewerkt. Voor jou was het op fysieke gronden nog iets zwaarder dan voor de rest maar dat liet je niet merken Je was een top collega, klaagde nooit, sprong zo nodig bij, een fijne dokter, een goede breed georiënteerde arts en een zeer goede neuroloog. In het begin van het computertijdperk onze vraagbaak bij problemen daarmee. Je was niet alleen gewoon een goede vriend. Tijdens mijn promotiefase was je ook druk met het optimaliseren van mijn proefschrift , hoe vaak heb jij het niet overgetypt ? Als paranymf stond je aan mijn rechterzijde tijdens de verdediging zowel tijdens de plechtigheid als kort daarna op weg naar de receptie tijdens de terechte aanhouding door een verbolgen motoragent vanwege zo’n 10 verkeersdelicten:-) Vriend Ik ga je missen maar zal je niet vergeten. Ik wens Lia en de kids heel veel sterkte toe met het verlies

  18. Famile Kness schreef:

    Liebe Familie,
    mit großer Bestürzung und zu tiefst geschockt, vernahmen wir die Nachricht vom Tode Robbies war. Seine herzliche und humorvolle Art werden wir nie vergessen. Besonders in diesen schmerzvollen Stunden sind wir in Gedanken bei Euch. Rudy & Christa

  19. Annemieke Schipperus schreef:

    Fijne momenten meegemaakt in de periode in Woerden. Werkzaam op de IC.
    Voor patiënten en voor ons een fijn mens. Veel sterkte met het verlies!

  20. Rebecca van keulen schreef:

    Deze geweldige man was de neuroloog van mijn vader, voor hem was je geen nummer maar een mens. Gecondoleerd met dit enorme verlies van een prachtig persoon en alle sterkte toegewenst

  21. Hans Graveland schreef:

    Beste familie,
    Ik heb het geluk gehad dat ik een aantal jaren met dokter Straver heb mogen werken op de KNF in het Hofpoort. Wat een ontzettend aardige man. Hij was altijd zeer betrokken en begaan met zijn patiënten. Ik heb heel veel kneepjes van het vak van hem mogen leren. Daar ben ik hem nog altijd zeer dankbaar voor. Ik wens jullie heel veel sterkte toe met dit grote verlies.

  22. Peter en Marjolein Gondrie schreef:

    Beste familie,
    Geschokt lazen wij de annonce van het overlijden van uw man en (schoon)vader. Wij kennen Rob als een kundig, bevlogen en empathische arts, die zeer veel betekend heeft voor ons bij de diagnostiek en begeleiding van de ziekte van Marjolein. Hij zal altijd in onze gedachten zijn en wij wensen jullie veel sterkte met dit grote verlies.

  23. Arne Mosch schreef:

    Lieve Lia en familie,
    Geschokt ontving ik vanochtend de rouwkaart doorgestuurd door Loet Kloos, collega neuroloog in Gouda. Wij als neurologen hebben maar al te vaak patiënten met een ernstige diagnose tot hun einde moeten begeleiden. En juist Rob was een goede, empathische dokter. Daarom voelt het zo onrechtvaardig, dat zijn leven niet veel langer heeft mogen duren, wederom “the creator was not a democrat”. Wat blijft zijn dierbare herinneringen aan onze opleidingstijd in het Leyenburg. Een hecht team, waar hard gewerkt werd en veel gelachen, geschaakt, hardgelopen in de duinen, wat drinken in de assistentenbar. De laatste maal dat wij elkaar zagen, natuurlijk vergezeld door Lia, was in jan 2020 tezamen met alle oud-assistenten en opleiders uit onze opleidingsjaren. Het werd een mooie avond van herinneringen en herkenning. Lia en dierbaren, ik wens jullie veel sterkte toe in het verwerken van zo’n groot verlies,

  24. Liesbeth van Zadelhoff en Jolanda Bakker, Ergotherapiepraktijk Woerden schreef:

    Beste familieleden en vrienden,
    Wat een schok te horen dat er aan zo’n jong leven een eind gekomen is.
    Veel sterkte met dit grote verlies.

  25. Marianne Oostrom-Baars schreef:

    Gecondoleerd met het verlies van jullie man, vader en schoonvader!
    Ik denk met veel genoegen terug aan jullie Rob. In de eerste plaats als arts op de afdeling waar ik werkte: hij was altijd vriendelijk, bereid om dingen uit te leggen en klaarstaand waar nodig. En jaren later toen ik als jonge moeder geconfronteerd met gezondheidsklachten…ook toen nog altijd vriendelijk en eerlijk. Beste familie: heel veel sterkte! Met vriendelijke groet,

  26. Sandrine van Selm schreef:

    Beste familie en vrienden,
    Gecondoleerd met het verlies van jullie echtgenoot, vader en vriend. Ik herinner me Rob als een hele fijne collega die ik vaak tegenkwam in de gangen van het Hofpoort ziekenhuis. Hij was altijd zeer betrokken en geïnteresseerd in zijn patiënten en collega’s. Wat oneerlijk dat jullie niet langer samen hebben kunnen genieten nadat hij gestopt was. Veel sterkte. Hartelijke groeten,
    Sandrine van Selm, uroloog

  27. Eline van Manen schreef:

    Lieve Lia, Gijs en Sara,
    Wat een verdriet, wat een verlies.
    Ik wens jullie heel veel kracht toe de komende tijd.
    Lieve groet,

  28. Annemiek van der Beek schreef:

    Lieve Lia en kinderen, gecondoleerd met het overlijden van Rob. Wat heeft hij kort kunnen genieten van zijn vrijheid na het afscheid van het ziekenhuis.
    Ik kan helaas niet aanwezig zijn bij zijn afscheid. Heel veel sterkte gewenst.

  29. Ilonka Pool schreef:

    Beste Familie,
    Ik wil u condoleren met het verlies van uw echtgenoot, jullie vader en schoonvader.
    Ik kende hem als dokter Straver, de eerste neuroloog die mij echt wilde helpen met mijn klachten. Hij bleef net zo lang zoeken naar passende medicatie totdat het leven voor mij weer dragelijk werd. Ik ben hem hier voor altijd erg dankbaar voor. Ik wens u allen heel veel sterkte toe in deze verdrietige tijd en voor de toekomst.

  30. Cora Verweij schreef:

    Dierbare familie,
    Als voormalig verpleegkundige neurologie uit Hofpoort, voel ik me een gezegend mens dat ik Rob heb mogen leren kennen op de afdeling aldaar.
    Wat een hartelijk en vriendelijk mens, zeker ook als collega. Rob zal gemist worden! Voor altijd een plekje in mijn hart.
    Mooie herinneringen toegewenst als troost, nu hij niet meer hier is.

  31. Stella schreef:

    Toen u vertelde dat u ging stoppen met werken vroeg ik waarom, uw antwoord was “gewoon omdat het kan en omdat ik dat wil”. Ik heb u veel plezier en mooie ritten op de fiets gewenst. Ik hoop dat dat er nog van gekomen us. Lieve dokter Straver, dank u voor uw goede zorg. Tot ooit!!

  32. Jeannette Rijpstra - van Raalte schreef:

    Lieve familie,
    Wat oneerlijk .. veel te jong. Ik wil jullie veel sterkte en kracht wensen met het verlies van dokter Straver. Dokter Straver .. zo ken ik hem. Ik was jong met m’n 1ste hernia en jong met mijn cva. Wat is hij voor mij door het vuur gegaan. Hij nam alle tijd, zocht het goed uit en wat een empathie had dokter Straver. Nogmaals veel sterkte. Hij heeft altijd een plekje in m’n hart gehad .. en dat blijft hij, in het plekje in mijn hart.

  33. Jelle & Lianne schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten,

    Heel erg veel sterkte met het verlies van jullie allerliefste echtgenoot, vader- en schoonvader. Jullie lieve Rob. Gecondoleerd. Hij heeft lang gestreden, om zoveel mogelijk mooie momenten met jullie te beleven. Aan de verhalen die Sara over haar vader vertelde, hoorde ik wat een prachtige man hij altijd geweest is. Hoe vol trots ze op hem is en hoe graag ze nog zo ontzettend veel mooie jaren met hem had willen beleven. Zoveel mooie herinneringen, zoveel jaren dat hij een geweldige echtgenoot en (schoon-)vader geweest is. Die herinneringen zullen altijd voor jullie zijn en hebben een gouden plekje in jullie hart. Net als dat hij ook een gouden plekje in vele andere harten heeft veroverd. Woorden schieten te kort, maar wat zijn er prachtige verhalen over Rob te lezen. Mooie verhalen, over een mooi mens.
    Lieve familie, heel erg veel sterkte met het grote verlies van jullie lieve Rob. Liefs,
    Jelle & Lianne (vriendin van Sara & Sten)

  34. Frank & Ineke Romp schreef:

    Wij kennen Rob als een man die met hart en ziel als arts in het leven stond, voor de volle 100% klaar stond voor zijn patiënten, naar oplossingen zocht en iets niet zomaar opgaf. Toen werd hij zelf patiënt, stond ineens aan de andere kant en moest het aan een ander overlaten. Rob heeft altijd mee willen denken en overleg gepleegd over zijn eigen behandelingen. Bijna tot het einde toe heeft hij de touwtjes in handen willen houden en bleef dus wie hij was. Een doorzetter, een vechter, een moedig mens maar ook een mensen-mens. Hij was trots op zijn mooie gezin en op wat hij had bereikt. Hij wilde jullie niet verlaten en gaf niet zomaar op. Hij wilde zo graag blijven maar het lichaam was zwakker dan de geest. Lieve Lia, Gijs & Femke, Sara & Sten we wensen jullie ongelooflijk veel kracht om dit verlies te kunnen verwerken.
    Wij zullen hem missen, hij laat een leegte achter maar wij zullen hem nooit vergeten.

  35. Wouter Verboon schreef:

    Als huisarts heb ik Rob leren kennen in Woerden, het overleg met hem was altijd zeer prettig, hij dacht mee bij moeilijke patiënten, hij toonde zich altijd zeer betrokken, een “warme” specialist met het hart op de juiste plek voor de patiënt. Bij nascholingen heb ik hem ook regelmatig met hem gesproken, altijd belangstellend en aimabel. Ik ben echt geschrokken van de plotse wending in zijn leven. Ik wens de familie heel veel sterkte met het dragen van dit zware verlies, veel te jong uit het leven gegaan
    Wouter Verboon

  36. Ymke schreef:

    Zeer verdrietig vind ik om te horen dat meneer Straver er niet meer is. Hij is jaren mijn neuroloog geweest toen ik kind was en ik heb ontzettend veel steun van hem gehad tijdens mijn moeilijke tijd. Nu zou ik graag mijn steun geven aan de mensen die hij achterlaat. Mijn condoleances en ontzettend veel sterkte gewenst.

  37. Esther van der Roest schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara,
    Wat een gemis, leegte en verdriet voor jullie. Van harte gecondoleerd met het overlijden van Rob. Als arts en mens was Rob zichzelf; warm hartelijk betrokken. Ik kan mij Rob zo voor de geest halen. Lopend door de gangen met zijn doktersjas open, altijd goed gestemd. In de lunchpauze volgens mij vaak aan een krentenbol (gek dat ik mij dat ook herinner). Ik zie hem zittend achter zijn bureau met een nieuw programma wat nog beter zijn ingesproken anamnese en meer moest kunnen verwerken. Maar dat dat nog niet zo eenvoudig ging. Wennen aan nieuwe routines maar Rob bleef zichzelf en deed vaak een extra stap om de juiste zorg te geven. Ik hoorde jou, Lia, vaak erover vertellen, als collega van het Hofpoortziekenhuis laboratorium, dat jullie graag gingen fietsen en lekker even samen eropuit. Jullie waren hechte maatjes. Wil je en jullie heel veel goeds wensen en dat er mooie dingen mogen worden gedeeld. Dat jullie gesteund mogen worden in deze en mogelijk nog komende moeilijke perioden. Lieve groetjes,

  38. Cora Haveman schreef:

    Gecondoleerd met het verlies aan alle familieleden en die hem dierbaar waren.Wat een groot gemis moet dit zijn!
    Ik heb Rob als neuroloog mogen ontmoeten in 2013, en hij was de eerste specialist die ik tegen ben gekomen die zijn patiënten ècht serieus nam! Ook zijn warme toegankelijkheid stelde mij gerust en vertrouwd. Ik dank mijn leven aan hem dankzij zijn kwaliteiten. Zijn overlijden kwam voor mij geheel onverwachts en hield mij de hele dag bezig. Ik wens allen heel veel sterkte toe om dit verlies te dragen. Zijn mooie woorden (bovenstaand) zullen hopelijk veel kracht geven!

  39. Cobi en Rien van Vliet schreef:

    Mooie herinneringen aan gezellige etentjes met elkaar, waarbij jij zo enorm genoot van alles wat geserveerd werd, en je zo heerlijk vond. Onze familie etentjes zullen nooit meer hetzelfde zijn, maar we hebben wel hele fijne herinneringen, die altijd blijven zullen. Ook jouw zorg en toewijding voor mijn ouders, toen ze het nodig hadden, en jij er voor mij en hen was, zal ik nooit vergeten. Lieve Rob, rust zacht en voor altijd in ons hart.

  40. Marita Scheren schreef:

    Beste Lia en kinderen,
    Het is een paar jaren geleden dat ik werd verwezen naar neuroloog Rob Straver. Een aardige man, met humor, zag gelijk mijn pijn, handelde zeer snel en goed. Ik was er héééél blij mee! En heb Rob daardoor in goede herinnering. Ik schrok dan ook toen ik het overlijdensbericht zag. Ik wens jullie en directe familie veel kracht en sterkte. Hartelijke groet,

  41. Henk Jan en Ariëtte de With schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten,
    Geschokt namen we kennis van het overlijden van Rob. Ik heb zes jaar bij Rob in de klas op de middelbare school in Gouda gezeten. We hadden daar een mooie tijd. Het contact verwaterde al vrij snel toen we beiden gingen studeren. Door een toevallige samenloop van omstandigheden kwamen we elkaar een aantal jaren geleden opeens weer tegen. We spraken af om met ons vieren wat te gaan eten. Wat voelde het vertrouwd en goed om met jullie bij te praten bij het Indonesisch restaurant en we genoten er van de keuken die Rob zo kon waarderen. Vandaag exact een jaar geleden hebben we een hele mooie fietstocht gemaakt, we voerden goede gesprekken, en hebben herinneringen opgehaald. Rob besprak zijn ziekte, en benoemde de kans dat de behandelingen op enig moment niet meer aan zouden slaan. Onwerkelijk dat dat moment zo snel is gekomen en dat hij er nu opeens niet meer is. De tekst op de kaart die jullie hebben gekozen is heel toepasselijk. Heel veel sterkte gewenst. Ik hoop dat jullie de draad weer op kunnen pakken en “de dingen kunnen doen die Rob zo graag nog had gewild”. Lieve groet,

  42. Riet Henneken-Vierling schreef:

    Wat een verlies,
    zo’n pracht mens,
    zo jong,
    wat zullen jullie hem missen,

  43. Jeroen Ester en Yolanda Boer schreef:

    Beste familie van Rob,
    Hoe verdrietig dat jullie Rob al zo vroeg moeten missen en dat hijzelf niet langer van het leven kan genieten. We kennen Rob als neuroloog die we vele jaren als artsenbezoeker hebben bezocht in de jaren negentig en verder. Zijn spreekuur liep altijd enorm uit (als artsenbezoeker kwam je aan het einde van het spreekuur), maar de tijd die hij daarna nam voor het gesprek en de oprechte interesse van Rob maakte dat weer helemaal goed. Ook tijdens congressen en nascholingen maakte hij altijd even een praatje met ons. We herinneren hem als een fijn en goed mens. We wensen jullie kracht en liefde van omringenden toe.

  44. Lizzy Vonk-Scharff schreef:

    Gecondoleerd Lia, Gijs, Sara, familie en vrienden.
    Rob herinner ik als een steengoede arts. Hij zocht het tot op de bodem uit en was altijd bereid anderen te leren hoe je dat het nou deed. Daarnaast was hij begaan met zijn team en patiënten, sprak hij vol bewondering over thuis en was het ook een levensgenieter. Met een patatje op Scheveningen na een lange fietstocht. Ik wens jullie veel sterkte met het grote gemis.

  45. Leo Fick schreef:

    Ik ga je missen Rob.
    Je was een goede neuroloog, maar dat kun je leren.
    Bovenal was je een goed en empathisch mens, en dat moet je van nature zijn.
    Fijn dat ik je heb mogen kennen.

  46. Amy en Arend van der Louw schreef:

    Beste familie
    Gecondoleerd met dit grote verlies. Ik ben in 2008 patiënt geweest. Wat een geweldige fijne arts was het. Ik heb veel aan hem te danken. Heel veel sterkte voor nu en in de toekomst.

  47. André en Lia de Jong schreef:

    Rob leerde ik in de jaren 80 kennen, nadat zijn oom vroeg of ik wat software voor de Commodore 64 had. Zo ontmoette ik Rob en zijn ouders. Heel wat keren kwam hij met zijn racefiets bij ons in Gouderak langs en bleven we tot laat in de avond gezellig praten over van alles en nog wat. Rob schaamde zich er ook niet voor, om laat op de avond op te bellen omdat zijn scanner niet goed werkte. Uiteraard gingen we ook vaak met Rob en zijn ouders Indonesisch eten in Den Haag. Veel later in ons leven heeft Rob ons als arts heel erg geholpen door een second opinion te geven na de hernia klachten van mijn vrouw Lia. We wensen jullie veel sterkte met het feit, dat jullie Rob na al moeten missen. Stille groet,

  48. Marcel en Wil van Wijk schreef:

    Beste familie,
    Van Harte gecondoleerd met het grote verlies van jullie man en vader. Ik heb dr. Straver in 1997 al mogen ontmoeten als patiënt en tot 2019 onder behandeling bij hem geweest. Wat een geweldige lieve open, kundig en meelevende arts was hij. Wij zagen hem veel op de fiets voorbij komen en altijd lachen en gedag zeggen, wij denken met veel plezier aan hem terug. Wat een groot verdriet en gemis voor jullie allen. Wij wensen u samen met jullie kinderen veel kracht toe en heel veel sterkte voor de moeilijke dagen en de komende tijd!

  49. Hannie Johnson schreef:

    Gecondoleerd en heel veel sterkte en kracht met dit intense verlies en verdriet voor de familie, vrienden en verdere nabestaanden 💔🙏🏼🌹

  50. Jan, Ria en Birgit vd Heuvel uit Snelrewaard schreef:

    Geschokt vernamen wij het overlijden van dhr. Rob Straver. Onze gedachten gaan uit naar zijn familie. We wensen hen alle sterkte toe. Wij zullen hem herinneren als een betrokken persoon, die zei waar het op stond. Een warme groet,

  51. Tini van der Bijl schreef:

    Beste Lia, Gijs en Sara,
    Van harte gecondoleerd met dit grote verlies. Zo komen de gedachten terug aan de goede tijd die we met Rob en jullie in Auenhof hebben gehad. Wat een mooie herinneringen hebben we daaraan! Lia, we wensen je veel sterkte toe in de komende dagen, maar zeker ook in de dagen die volgen. Hartelijke groet van Tini, Nelleke en Alexander, Jolanda en Jacco van der Bijl.

  52. Ronald de Roode schreef:

    Beste dierbaren en familie van Rob, beste familie.
    Het is niet te bevatten, wat ik vanmorgen in de krant las. Ik wens u veel kracht en sterkte toe de komende tijd. Gecondoleerd met het enorme verlies. Rob was mijn behandelend neuroloog van 2010-2021. Ik heb Rob leren kennen als een zeer kundig en warm persoon, met altijd persoonlijke aandacht! Helaas heeft hij te kort van zijn ‘pensioen’ mogen genieten. Ik zal op 3 september aan u denken,

  53. Sija de Rotte schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke, Sten. Wat een verschrikkelijk verdrietig bericht. Goede herinneringen aan Rob en die tijd op 11A en wat een mooie tekst op de kaart. Heel veel sterkte voor jullie. Liefs,

  54. Jos en Geeske Timmer schreef:

    Van harte gecondoleerd met dit grote verlies! Te jong, te erg! Wat een verdriet en gemis!! Wat heeft dr. Straver veel mogen betekenen voor veel mensen! Hopelijk zullen heel veel mooie herinneringen jullie tot troost zijn bij het doorgaan, zoals hij dat wilde! Heel veel sterkte deze dagen en de komende tijd! Liefs!

  55. R.Balte Huisman schreef:

    Beste familie
    Wij willen u condoleren met het verlies van uw man en vader. Ik heb uw man in 2019 mogen ontmoeten als patiënt een verademing om zo een arts te mogen meemaken. Ik ben nogal een drukte maker en uw man moest mij regelmatig tot de orde roepen zodat hij zijn werk goed kon doen. Wij denken met heel veel plezier aan hem terug omdat wij het een heel fijne arts vinden. Wij wensen u en uw kinderen veel sterkte,

  56. Mariet den Ouden schreef:

    Lieve Lia, Sara en Gijs
    Gecondoleerd met dit grote verlies en ik wens jullie heel veel sterkte deze dagen en in de toekomstige tijd!! Mooie herinneringen blijven, wat hebben we jaren geleden gezellige vakanties gehad in Hotel Auenhof” in Auen aan de Wörthersee. Die gedachten zullen altijd bij mij blijven. Lieve groet,

  57. Marian Verboom schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten.
    Wat een verdrietig bericht. Wat een mooie geschreven woorden op de kaart. Geeft weer hoe Rob was. Wat hebben we een geweldige tijd gehad op de 11e etage in het Leyenburg ziekenhuis. Hard gewerkt, veel gelachen. De rust en vertrouwen die je altijd uitstraalde, altijd klaar staan en begrip hebben voor een voorval, “ik kom wel” zei je dan en dan kwam het ook altijd goed. Voor altijd een plekje in mijn hart. 🌹 Heel veel sterkte voor jullie allemaal. Liefs,

  58. Marieke Pronk schreef:

    Lieve familie,
    Toen ik vanmorgen de krant opensloeg las ik het overlijdensbericht van de dokter Straver. Hiermede wil ik u/jullie condoleren. Mijn herinnering gaan ruim 12 jaar terug. Bij onze dochter werd MS geconstateerd maar wat een begeleiding hebben wij gekregen van dokter Straver. Wat een geweldige lieve meelevende arts was hij. Dit wilde ik toch even met jullie delen. Trots kunnen jullie terugkijken wat voor goede dingen hij deed als arts. Heel veel sterkte de komende tijd met het gemis van uw man vader/schoonvader

  59. Frank Slenters schreef:

    Beste familie,
    Gecondoleerd en heel veel sterkte gewenst de komende tijd. Het moet vreselijk moeilijk zijn om met dit grote verlies om te gaan, maar samen zullen jullie je door deze donkere periode heenslaan.
    Met vriendelijke groet, Frank Slenters, collega van Gijs

  60. Annemiek Vonk schreef:

    Jarenlang heb ik met Rob samen mogen werken in het ziekenhuis. Wat een geweldige neuroloog, altijd rustig, duidelijk en zeer begaan met zijn patiënten en hartelijk naar zijn collega’s. Wat was het soms spannend als hij mij opeens vroeg wat ik zag op een MRI van een patiënt maar wat heb ik een hoop van hem geleerd. Ik denk altijd aan Rob bij het slaan van reflexen (dat móesten we doen van hem) maar ook als ik een rondje Papekop fiets waar ik hem geregeld genietend op zijn fiets tegenkwam. Lieve familie, heel veel sterkte met dit grote gemis. Annemiek Vonk, fysiotherapeut

  61. Sandra en Hans Janssen schreef:

    Herinneringen aan levensgenieter. Rob: uit eten met de familie eetclub: om 19.00 uur afspreken bij Restaurant Sarina in Den Haag. Het was al behoorlijk druk, maar om 23.30u moest er voor ons als allerlaastste gasten nog even spekkoek gehaald worden. Het was een latertje geworden, niet alleen omdat het zo lekker was, maar vooral omdat het zo gezellig was met z’n allen. Later zijn we daar nogmaals gaan eten zo goed was het ons bevallen. Die verschillende soorten saté, saté kambing om de vingers bij af te likken. Rob nam altijd een biertje naast het eten, zo mogelijk een biertje dat paste bij het eten. Bintang bij Indisch eten!

  62. Maren, Maarten en Jip schreef:

    Lieve allemaal,
    Gecondoleerd met het verlies van jullie lieve man en vader. We denken aan jullie. Liefs,

  63. Laurens en Myrthe schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten,
    Wat een verdrietig en oneerlijk nieuws. Rob heeft jullie warmte tijdens het waken zeker gevoeld. Wij denken aan jullie en wensen jullie veel liefde en kracht toe. Stille en warme groet,

  64. Laurens Corbiere schreef:

    Ik wil graag een herinnering aan Rob delen. Een aantal jaar geleden gingen wij uiteten voor Femke (mijn zus) haar verjaardag met Femke & Gijs, Rob & Lia en mijn ouders. Ik zat die avond tegenover Rob en was aan het begin van mijn studie Technische Geneeskunde. Rob vond mijn studie maar wat interessant en wij hebben een groot deel van de avond daarover zitten praten. Hij wist zelf veel te vertellen over onderzoeken waar Technisch Geneeskundigen bij betrokken waren en plekken in het ziekenhuis waar Technisch Geneeskundigen in de toekomst een belangrijke rol konden vervullen. Ik was een en al oor!

  65. Mark van der Loo schreef:

    Beste Lia,
    Vol ongeloof kennis genomen van het overlijden van Rob. Ik wens jullie allemaal heel veel liefde en kracht toe om alle het moois wat Rob heeft achtergelaten te kunnen blijven zien.
    Stille groet,

  66. Amé Derks schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten,
    Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.
    Stille groet,

  67. Elwin en Ino Derks schreef:

    Lieve Lia, Gijs, Sara, Femke en Sten,
    Wat een strijd, wat een verdriet. Glimlachen, liefhebben, proosten op het leven en doorgaan, dat is wat Rob wilde. Stap voor stap gaat dit ook lukken met hem in gedachten! Liefde blijft, vriendschap ook!
    Stille groet,

Teken dit condoleanceregister

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De maximale bestandsgrootte is: 2 MB. U kunt alleen afbeeldingsextensies uploaden. Drop file here