Jan Stellingwerff

28 juli 1950

-

2 september 2020

And when you walk into his bar, he´ll greet you with a smile 

Be you a workman dressed in overalls or a banker dressed in style 

If you´re Irish, English, Scotch or Welsh, it doesn´t matter what 

He´ll treat you like a gentleman, unless you prove you´re not 

Uit:  THE MAN BEHIND THE BAR 

58 reacties geplaatst voor Jan Stellingwerff

  1. Nelly van Rijswijk schreef:

    Lieve Familie,
    Jan jij bent er niet meer maar ik moest altijd vaak aan je denken. De Gasterij was mijn thuis, wat hebben we gelachen met elkaar. Het was een fijne tijd. We gingen 2 keer naar Texel met de DDS groep. Dan kwam je steeds binnen in ons huisje, net als ik mijn kinderen ging voorlezen, Jan waarom kom je precies voor het sper uur? “dat komt lieve Nel omdat jij zo fijn voorleest ” . kwam mij opzoeken na een zware operatie, jij was de enige die mij kon wakker maken door jouw sappige verhalen, samen met Gerlof.
    Jan na mijn scheiding heb ik jullie niet meer gezien, maar vergeten zijn jullie mij niet.
    Sterkte familie, jullie missen een knuffel beer xxx

  2. Jan “Gertje” van Drooge schreef:

    1998.

    Zo groen als gras, diep uit de provincie, nat achter de oren. En opeens “mocht” ik als sjaars achter de bar staan van de Gasterij. Jan was meteen mijn mentor.

    Mijn surrogaat-pa die me wereldwijs maakte in de mini-maatschappij van de Gasterij. Hieronder staan talloze namen die ook in de ‘blauwe map’ stonden – het kasboek dat nog belangrijker was dan de kas zelf. Op een gemiddelde maandagavond (mijn avond) werd 90% opgeschreven en 10% betaald. “Die kas mag gestolen worden”, zei Jan. Het boek moet iedere avond in de kluis!

    En, jongens, wat ging het vaak mis op de maandag. Sleutels in de voordeur laten zitten (de taxi bracht ze thuis), de kelder die overstroomde (kraantje open laten staan, sorry Bebbes), de bar die in de fik stond, de brandslang in de gang, de talloze pogingen het ‘vensterbankje’ te slechten, mijn vrienden die de wc niet konden vinden, Wawa onder zijn fiets, de kruiswoordpuzzels, de backgammon, het telefoonboeken, ….

    Lieve Jan. Wat er ook gebeurde, wat er ook mis ging. Één vermanende blik, dan de knipoog, vervolgens de keiharde mep op mijn schouder en het was allemaal vergeten en vergeven.

    Dankjewel. Van mij. En van velen.

    Gertje

  3. Geertrui van Gorkom schreef:

    1968, vijfde klas gymnasium: Pfeiffer, lange tijd in bed. Nagenoeg iedere dag buurjongen Jan op bezoek. plaatjes draaien, gezelschap houden. de druiven die zijn moeder mee had gegeven at hij graag op. eentje van veel dierbare jeugdherinneringen.
    2012 Alexander Hegiusstraat 100 jaar. daar is Jan weer, na lange tijd. altijd attent, zorgzaam, geïnteresseerd. een gastheer in zijn kroeg, samen Hopper en anderen bekeken. Muziek, muziekreizen, kaarten. Aandacht voor zijn dierbaren. zorg voor zijn hoogbejaarde moeder. tijdje samen opgetrokken.
    2020 Jan overleden, schrik. waar blijft de tijd. heeft hij pijn gehad, kon hij afscheid nemen van het leven dat hem zo dierbaar was, allemaal vragen. de mogelijkheid Jan ooit nog een keer tegen te komen is er niet meer…verdrietig
    het is fijn dit bijzondere mens gekend te hebben
    ik wens de familie veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

  4. Carla schreef:

    Lieve Jan,

    Vooral in mijn DDS-jaren heb ik mogen genieten van onze biertjes en praatjes achteraf aan de bar. Als laatste overblijven, met Pim en Leeuw, was geen uitzondering. Van droge humor tot je liefdevol gezeik op Pim, we hadden het altijd gezellig.
    Ik moest hard werken om je te strikken voor de DDS Kerstdrive – wie wil nou niet de mooiste vrouw van de avond zijn? – maar gelukkig is die eer me nog ten deel gevallen.

    Jan, ik ga je erg missen.

  5. Hennie de Vries schreef:

    Hallo,

    Zojuist de clubavond van DDS beëindigd. De hele avond liep Jan met me mee van de ene naar de andere tafel. Ik hoorde met enige regelmaat de karakteristieke stem van Jan kraken boven de kaarten. En dan hoorde ik hem ofwel een anekdote vertellen (en dat kon ie), ofwel commentaar geven op zijn vaste partner Pim. En of ik nou wel of niet vond dat hij zijn mond even moest houden, omdat er gekaart moest worden, dat maakte Jan niet uit. Hij maakte zijn verhaal helemaal af. En als dat een enkel keertje een beetje schuurde, dan maakte het toch ook eigenlijk helemaal niet uit: het was namelijk Jan. Die deed dat zo. Bedankt Jan voor de vele prettige rondjes aan tafel die we in jouw gezelschap mochten doorbrengen. Elke donderdag was het een feestje als we elkaar aan tafel troffen. Ik zal je zeker missen.

  6. Marie-José & Pim schreef:

    Lieve Jan,
    Bridgemaat, Kameraad, Drinkbroer, Rekenaar, Nachtbraker, Bridge- columnist, Brokkenpiloot, Wegpiraat, Politiek raadgever, Back-gammonner, Kroegbaas, Regelneef, Reismaat, Shagroker, Toeper, Zwikker, Klaverjasser, Boerenbridger, Woordenboekspeler, Dobbelaar, Dichter, Schrijver, Scheepsmaat, Casinoganger, Duiker, Parachutespringer, Charmeur, Kusser, Knuffelaar, Jager, Kok, Skiër, Gastheer, maar voor alles Vriend,
    Rust zacht….

  7. Tijbbe en Tiny Dokter schreef:

    Wij wensen de familie heel veel sterkte maar vooral veel mooie herinneringen aan jullie broer Jan.

    Lieve groet, Tjibbe en Tiny Dokter.

  8. Elise Lansu schreef:

    Lieve Jan, oud-collega en vriend,
    Wat zijn er veel mooie, leuke momenten komen bovendrijven de afgelopen dagen. Vele lange avonden in de Gasterij, samen werken, een kopje koffie bij jou aan de bar en het biertje dat je voor me klaar zette als ik thuis kwam op de Trans. Herinneringen aan een mooie tijd, dank daarvoor. Veel sterkte voor je familie en vele vrienden, Utrecht gaat je missen.
    Proost Jan, op jou!

  9. Pieter en Loes de Wit-Houtman schreef:

    Lieve Jan, wel en wee kunnen we niet meer delen.
    Wij zullen het in het vervolg zonder jou, je betrokkenheid, gezelligheid, liefdevolle uitstraling en gulle lach moeten doen.
    Jan, trouwe vriend, vaarwel.

    Pieter en Loes

    Celui qui vit dans la mémoire de l’autre, n’est pas mort mais seulement loin.

  10. Riet Doorenspleet schreef:

    Lieve familie,

    ik had graag vandaag samen met jullie afscheid willen nemen van Jan.
    Ik durfde het niet aan i.v.m een verkoudheid!
    Ik heb een kaarsje aangestoken om 13.30 uur en samen met jullie stil gestaan bij de plechtigheid!
    Ik wens jullie heel veel sterkte bij het verlies van deze ludieke man!
    Want zo zal ik me hem blijven herinneren!

    De mensen van voorbij
    zij blijven met ons leven,
    de mensen van voorbij
    zij zijn met ons verweven,
    In woorden en verhalen
    die wij zo graag herhalen.
    In bloemengeuren, in een lied
    dat opklinkt uit verdriet!!

    Ik wens jullie allemaal heel veel mooie herinneringen toe, welke jullie allen
    zeker tot troost zullen zijn!!!
    Liefs,
    Riet Doorenspleet!❤️

  11. Letty Pin schreef:

    Lieve Jan,

    Bridgen op woensdag zal niet meer hetzelfde zijn!
    Nooit meer horen ” mooiste vrouw van Culemborg ” of “oh nee, ik speel vanavond
    niet met jou, dus de op een na mooiste”
    En omdat onze gezondheid niet altijd top was zei hij: “Ik mag niet vragen hoe het
    met je gaat hè?” En ik dus ook niet aan hem, want we waren “een avondje uit!!”
    Zo begon de woensdagavond altijd!

    Wat zal ik je missen, je was een lieve vriend.

    Mede namens Theo wens ik familie en vrienden van Jan heel veel sterkte met dit grote verlies.

  12. Aletta de Greve schreef:

    Dag Jan,
    Jammer dat je al zo vroeg moest gaan.
    Je was een bijzondere en lieve man.
    Ik zal je missen.
    Liefs,
    Letta

  13. Jan-Jaap Hermsen schreef:

    Lief en altijd goed gekleed, het gaat je goed Jan.

  14. Paul en Rina schreef:

    Door onze verhuizing naar Harlingen zou er zo wie zo sprake zijn ven een afscheid.
    Jan had zichzelf al listig uitgenodigd om bij ons te komen logeren en van de Waddenzee te genieten.

    Dat dit afscheid er eentje is van nooit meer weerzien is bruut en doet pijn.

    De buren
    Paul en Rina

  15. Monique schreef:

    Blijvende herinneren en gevoelens, vaak zijn er geen woorden voor.

    In gedachten ben ik straks bij jullie.

    Nog een oude foto (1976 of 77) vakantie in Zwitserland

    Van links naar rechtS
    Annet – Pieter – Jan – Harm – Monique en Loes.

    Rust zacht Jan

  16. Anita van oosten schreef:

    familie en vrienden van Jan.
    Wat zijn we geschrokken van het bericht over het overlijden van Jan.
    Tijd geen contact gehad met hem, o.a vanwege corona, wisten niet dat hij zo ziek was.
    Mooie kaart, is over nagedacht.
    We zullen je missen, Hennie en Anita van Oosten

  17. Hanneke Reijerse schreef:

    Lieve familie van Jan,
    Mijn oprechte condoleances voor het verlies van deze markante, maar ook heel lieve persoon.
    Kent iemand van jullie hem nog zoals op bijgaande foto?
    Het “servet” dat hij draagt als ” ober” is de toetsenloper van de piano….
    Hij lijkt op zijn vader zoals ik hem mij van vroeger herinner.
    Groet, Je eerste vriendinnetje Hanneke

  18. Aris en Rineke Graveland schreef:

    Wij, als ouders van Jaap Graveland, leerden Jan kennen in lokaal 9. Voor ons werd lokaal 9 een favoriet café en dat kwam door die vrolijke barman.
    Wat een prettige sfeer had hij om zich heen. Altijd opgewekt en aandacht voor anderen. Hij kreeg een warm plekje in ons hart en dat zal zo blijven.
    Zijn familie en vrienden zullen hem enorm missen. Wij wensen hen veel sterkte om zonder Jan verder te gaan.
    Aris en Rineke Graveland.

  19. Ed de Geest schreef:

    Rust zacht, Jan. Je was een fantastisch mens.

  20. Paul Hoogstraten schreef:

    Beste familie en vrienden, heel veel sterkte toegewenst. Jan was een bijzonder fijn mens. Voor mij gezellige en mooie herinneringen. Veel gelachen maar ook tranen. Proost Jan, liefs Paul

  21. ruud oltmans schreef:

    Jan zullen we missen
    En Jan zal helaas het leven missen
    De laatste jaren vertelde hij me meermalen hoe heerlijk hij alles nu voor elkaar had,mede dankzij zijn familie
    Die wens ik heel veel sterkte om dit verlies te dragen

  22. Namens de leden van Herendispuut Ad Fundum schreef:

    Je vriendschap was altijd zo vanzelfsprekend; als gastheer voor ons allemaal, of als collega voor sommigen van ons. We zullen je missen.

    Vaarwel Jan.

  23. Arie kamerbeek schreef:

    Rust zacht makker in vrede, veel te vroeg, ik zal je missen. Missen als mens en missen als bridger. Heerlijk, altijd open, altijd bereidt de discussie aan te gaan op een open en educatieve manier. Luisterend oor, maar ook heerlijk eigenwijs. Ik zag je bij DDS pas weer terug naar vele jaren. Inmiddels lichamelijk getekend, maar geestelijk nog even goed bij de tijd als vroeger. Jammer Jan, had je nog heel veel jaren gegund. Tijdens ons laatste gesprek was je nog heel positief, maar het mocht niet zo zijn. Voor iedereen onverwachts, maar wij zullen een kaarsje voor je aansteken en je blijft in onze herinnering als een ongelooflijk sociaal en positief mens.
    Arie en Yollanda Kamerbeek

  24. Steven Baggen schreef:

    Beste familie en vrienden, veel sterkte gewenst.

  25. Jan van Dongen Torman schreef:

    Beste familie,

    Gecondoleerd met het overlijden van Jan, jullie broer, zwager, oom en achter-oom. Ik ken Jan natuurlijk al vanaf onze studententijd in Twente, waar Jan zo nu en dan op bezoek kwam en de vele verjaardagen van Sietze en Sjoukje waar hij altijd een trouwe gast was. In zijn café/bar, Lokaal 9 in Utrecht heb ik hem één keer bezocht. Jan heeft zijn eigen weg door het leven afgelegd, zo anders dan de meesten van ons.
    Hij was een fijn mens om mee te praten. Veel sterkte gewenst bij verwerken van zijn overlijden.

    Jan en Annette

  26. Tommie schreef:

    We ware gentleman is Utrecht ontvallen. Alle nabestaanden veel sterkte toegewenst.

  27. Ria Daalhuizen schreef:

    Gecondoleerd met het overlijden van Jan.

    Als beginnend bridger heb ik Jan leren kennen als een bijzonder vriendelijke man die bereidwillig was op een fijne manier aanwijzingen te geven, en vooral plezier aan het spel te beleven.
    Hoewel ik hem kort gekend heb, zal ik hem echt missen. Heb hem als fijn mens ervaren
    Ik wens familie en vrienden heel veel sterkte met het verwerken van dit verlies.

  28. Ed Kuijpers schreef:

    Gecondoleerd met dit verlies. Ik kende Jan al sinds ik in de jaren 70 in Utrecht kwam studeren en regelmatig in de Gasterij kwam. Altijd vriendelijk en met humor. Daarna af en toe biertje gedronken bij het bridgen.

    We zullen hem missen.

  29. Loes Kramer schreef:

    Jan, mijn lieve trouwe vriend.
    Zo’n kleine 40 jaar geleden leren kennen in de Gasterij, en daarna nooit meer uit mijn leven weg geweest.
    Je was een aanhankelijke, trouwe, en vooral heel eerlijke vriend.
    Overigens ook een van de fijnste bridgepartners die ik ooit heb gehad.
    Honderden pizza’s bij La Fontana, en daarna naar de bioscoop.
    Jan hield enorm van honden. Als we elkaar zagen werden altijd eerst mijn honden volop geknuffeld, en daarna ik….
    Mijn Jannebeer is niet meer. Ik zal je vreselijk missen.
    Familie en vele vrienden heel veel sterkte gewenst, en Jan;
    Rust zacht.

  30. Chantal Weghorst schreef:

    Lieve Jan, onze eerste kennismaking was deze augustus precies 25 jaar geleden. Ik kwam als eerste jaars student Engels in ‘jouw’ Gasterij binnenlopen. Vanaf dat moment werd De Gasterij mijn huiskamer. Jij was altijd gastvrij, vriendelijk, geïnteresseerd, vol grappen en altijd in voor een goed gesprek. Je kon ook echt overal wel over meepraten. Je was supporter bij het cricket, ging (als erelid van Albion) mee op skireis én, jawel, gaf me een slaapplek toen ik die nodig had. Daar had je het de laatste jaren als ik je tegenkwam nog steeds over… Natuurlijk was ons contact niet meer zo frequent als tijdens mijn studententijd, maar ik zag je in die 25 jaar nog best wel eens ergens voorbijkomen. Nog altijd even geïnteresseerd en vriendelijk. Jan, bedankt voor al die jaren. Zonder jou had het er allemaal heel anders uitgezien. Je zal gemist worden. Liefs, Chantal

  31. Leeuw Beijdorff & Loekie Straus schreef:

    Ach Jan, wat was je een geweldige kerel.
    Aimabel, genereus, warm en gezellig, attent, humoristisch, bescheiden en altijd een goede anekdote.
    Ook sterk in culinaire adresjes.
    Daaronder een diepere laag: Integer en betrouwbaar, zeer loyaal, betrokken en zorgzaam naar anderen.
    Nooit meer je een genoegen kunnen doen met een bridgehumor boekje van Victor Mollo, S.J. Simon, Frank Vine of vader & zoon King.
    The principle of restricted talent kwam helaas te laat aan. Daarom bij deze maar zo.
    Jan je laat een groot gat in de realiteit na.

  32. Ingrid Horst schreef:

    Jan, je was een vriendelijke en hulpvaardige man. altijd correct en sportief bij het bridgen. Het was een genoegen om tegen je te spelen . We zullen je missen.

  33. Ada en Pieter Bas schreef:

    Lieve Jan,

    Met heel veel warmte denken wij aan je terug. Een betere barman was er niet. Altijd gastvrij, vriendelijk en attent.
    Tijdens onze vakanties in Spanje was jij een aantal jaren onze gast. Elke keer was het gezelligheid ten top.
    Wij prijzen ons gelukkig dat wij je vriend mochten zijn.
    Rust zacht

    Ada en Pieter Bas

  34. Mieke Heuvelman schreef:

    Verdrietig over het verlies van Jan, maar gelukkig met de mooie en leuke herinneringen aan deze unieke en aimabele vriend.

    Bijgaande foto is een mooi voorbeeld van een van deze herinneringen.

    Jarenlang hadden we (Jan, Jaap, Ans en ik) een hecht vriendengroepje, dat van het leven genoot.

    In 1992 ging Jan naar Curaçao om een bridgereis te begeleiden. Ans en ik zouden volgen. Zonder dat Jan dit wist hadden we met Jaap (Jan zijn boezemvriendje) afgesproken dat hij ook zou komen.

    Toen Jaap dan ook volkomen onverwacht voor Jan opdook, was Jan ontzettend blij en tot tranen toe geroerd. Dit maakt de uitstraling van Jan op de foto zo mooi en de foto voor mij zo dierbaar.

    Ons groepje was door de komst van Jaap weer herenigd en zo konden we onze jaarlijkse traditie van een decadent etentje nu, na o.a. Londen en Brussel, op Curaçao voortzetten.

    Ik zal de herinneringen aan Jan koesteren.

    Mieke

  35. Daan Baljet schreef:

    Lieve Familie en vrienden,

    Van harte gecondoleerd en veel sterkte met het verlies van Jan.
    Ik heb Jan leren kennen in de Gasterij. Voor mij was de Gasterij vaak een vast afspreekpunt om een stapavond te beginnen om er vervolgens niet weg te gaan. Dat kwam door Jan en doordat het er veel te gezellig was. (heb helaas even geen foto die laat zien wat een feest het altijd was)

    Bedankt Jan, voor al die mooie avonden en herinneringen. Rust zacht.

    Daan

  36. Hanneke Wolf Peter Snel schreef:

    Lieve Jan , Er is een wolk voor de zon gekomen, jij verblijft aan de andere kant . In het licht. Als de halve wereld uit Jannen zou bestaan , dan was alles beter. Beminnelijk en oprecht, charmant en bescheiden , perfecte gastheer. Hanneke en ik spreken geregeld over de uurtjes bridge in de Gasterij. Anekdotes te over. Veel mensen gaan je erg missen, wij ook.
    Hanneke Wolf Peter Snel

  37. Margreet schreef:

    Rust zacht lieve Jan. De herinneringen aan onze tijd zal ik blijven koesteren.

    Mijn oprechte deelneming voor familie en vrienden die altijd om Jan heen stonden.

    Margreet

  38. Rian schreef:

    Lieve Jan,

    Bedankt voor de prachtige herinneringen aan mijn studententijd in Utrecht.
    Je was een mooi mens.

    Rian

  39. Rosalie Cerutti-Ravenswaay schreef:

    Ik hoorde net van het overlijden van Jan en het raakt me erg, al heb ik hem zeker 20 jaar niet meer gezien. Als jonge studente Engels kwam ik dagelijks in de Gasterij, waar ik me vanaf de allereerste dag thuis voelde, vooral door de gastvrijheid van Jan. Ik heb van Jan leren backgammon spelen, wat ik nog steeds veel doe. Ik woonde op de Kromme Nieuwe Gracht, maar als ik daar niet was, wist iedereen dat ik bij Jan aan de bar zat. Mede door Jan ben ik me snel thuis gaan voelen in Utrecht en had ik altijd een plek waar ik naartoe kon als ik behoefte had aan gezelligheid. Dank je wel, lieve Jan. Xx Rosalie

  40. Angeline en Annemieke van Heusden schreef:

    Gecondoleerd met het verlies van Jan. Een zeer aimabel mens aan wie we warme herinneringen koesteren.

  41. Patrick Werkhoven schreef:

    Jan,
    Bedankt voor de mooie avonden in de Gasterij.
    Patrick

  42. Joost Voets schreef:

    Een paar jaar lang een constante factor, dagelijks na college nog even nabespreken, stoom afblazen of gewoon voor de gezelligheid. En menig repetitie of playreadings waren mogelijk door Jan. Ik heb goede herinneringen aan die jaren en het vriendelijke gezicht dat je dan altijd verwelkomde.
    Jan, je hebt het tijdelijke voor de eeuwige toog verruild, proost!
    Joost

  43. Waltraud en Loek Fresen schreef:

    Lieve Familie

    Van harte gecondoleerd met het verlies van Jan.
    Na 30 jaar wekelijks ten minste 1 maal contact, was dat door mijn verhuizing naar Duitsland verminderd. Dat je antwoord op onze digitale verjaardagskaart ons laatste contact zou zijn, had ik niet kunnen bevroeden.

    Allen heel veel sterkte om dit enorme verlies te dragen.

    Waltraud en Loek Fresen

  44. Annelot Lensing-Paauw schreef:

    en een foto

  45. Annelot Lensing-Paauw schreef:

    Ik herinner me opeens een aardige anekdote. Tijdens een avond stappen was mijn tas gejat, bij Mick O’Connell’s. Met daarin een peperdure fles parfum. Gem, van Van Cleef en Arpels. Stom natuurlijk en ik baalde als een stekker.

    Jan vond het zo zielig voor mij, dat hij een nieuwe fles voor me kocht in een deluxe bewaarhouder, die ik nog steeds heb.

    Dat was typisch Jan. En dat ben ik nooit vergeten!!

    Ik wilde een foto uploaden, maar dat lukt niet helaas…

  46. Els de la Parra schreef:

    Gecondoleerd met het overlijden van Jan. Ik heb Jan alleen gekend als zeer beminnelijk lid van DDS.
    In de 4 jaar dat ik nu lid ben van DDS heb ik 1 of 2 keer mét hem gespeeld en heel vaak tegen hem, altijd met heel veel genoegen!

  47. Annelot Lensing-Paauw schreef:

    beste familie van Jan,

    Ik ken Jan als de barman van de Gasterij, waar ik met vele studiegenoten Engels, zeer regelmatig te vinden was.

    Jan was altijd hartelijk en beheerde als het ware de woonkamer van de studie Engels. Hij was ook erelid van Albion.

    Vele uren hebben wij daar doorgebracht, borrels, feestjes, afscheidborrels, huwelijkborrels, diepe gesprekken over de wereld en het leven. Met een biertje teveel op konden gesprekken ook uitmonden in ruzies. Dat was wel jammer, maar altijd snel vergeven.

    De afgelopen 15 jaar heb ik hem slechts sporadisch gesproken. De laatste keer zag ik hem bij de afscheidsdienst van Marcel, ook wel Hubo, die veel te jong is overleden. Jan heeft daar prachtig gesproken. Ik dacht, ach die Jan die zie ik nog wel een keer ergens in de stad. Maar nee. Helaas. .

    In ieder geval is hem een lange lijdensweg bespaard gebleven en daar ben ik blij om.
    Mijn welgemeende condoleances

    Met hartelijke groet,

    Annelot

  48. paul en ricky koster culemborg schreef:

    Lieve familie en nabestaande van Jan,
    Een grote shock was het voor ons te vernemen dat Jan zo plotseling is overleden! Wij herinneren Jan als een bijzonder warm persoon die op de bridgeclub van Culemborg een groot gemis zal zijn! We hebben veel plezier met Jan beleefd en kijken terug op een mooie tijd met hem. Het was altijd een feest als Jan op de club was. Hij was zeer geliefd!
    Wij wensen jullie heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.
    Paul en Ricky Koster

  49. marian van welsem schreef:

    Liefdevol en vol met verhalen, steeds plagerig met zijn goede vriend Pim wanneer het ging over bridge,
    een fantastisch geheugen en het liefste bridgemaatje ever. Je genoot van het leven, zoveel jaren waren je nog gegund Jan…
    Familie en vrienden, sterkte met dit verlies

  50. Bridgeclub DDS schreef:

    Tekst van Jan Stellingwerff, ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van Bridgeclub DDS in 2019.

    Ik werd lid van DDS in 1984. Een grote club: 144 leden en een wachtlijst. Al snel kwam ik erachter dat de club van elk evenement een feestje wist te maken. Geweldige lustrumvieringen, een Kerstdrive die beroemd was, reizen naar Gdansk (Polen) in de tijd, dat het IJzeren Gordijn nog bestond en daarna kwamen de Polen hier voor het KLM-bridgetoernooi. Ook werd jarenlang met Hemelvaart een appartementenboerderij op Texel afgehuurd, een vrolijke instuif.

    Wat ik het mooiste vond en waar ik ook gepast trots op was als medeorganisator, was onze DDS-marathon. Die hebben wij opgestart in1986 (Harm van Urk, Simon Wiersema en ondergetekende). Na een moeizaam begin (23 teams) begon het te lopen. Harm had bedacht, dat we sponsors moesten vinden en waarachtig, dat lukte. Zo was het achtereenvolgens de Evers-marathon, de Ballerini-marathon en ten slotte de Ballerini-Miele-marathon. De directeur van Miele wilde als prijs een wasmachine, een koelkast, een stofzuiger en een diepvrieskist doneren, maar we wisten hem te overtuigen, dat cash in een toernooi toch makkelijker deelbaar is. Zo hadden we een hoofdprijs van 1500 gulden en daardoor ook een grote toeloop. De Bridgebond stuurde al z’n teams op ons af om mee te doen en zo kon je aan tafel zitten tegen Hans Krijns, Kees Tammens, Andre Mulder, enz. Niet dat je daar beter van werd, maar het was wel prestigieus. We speelden eerst in restaurant de Afrit, daarna in de oude Bridgebond op de Willem Dreeslaan en het laatste jaar (2002) in het Bridge-home van Vianen. Ook Jetske zat vanaf het begin in de organisatie en later ook Theo. Het topjaar was 1995 met 62 teams. Na 2002 kwam de klad erin en zijn we gestopt. Er waren in die tijd gewoon te veel toernooien.

    Bij DDS kwam de klad er ook een beetje in. Er werd gesproken over mogelijk samengaan met andere clubs, maar dat is godzijdank nooit doorgegaan. Een paar jaar lang waren we gewoon een knusse familie met per avond zo’n 5 à 6 tafels. Vrienden in Utrecht vroegen mij diverse malen: “Wat doe je daar nog? Kom bij ons op BCO of UBC of BC80”. Mijn antwoord was altijd: “As DDS ter ziele gaat, ben ik de laatste die de zaal verlaat en de lampen uit doet”. Gelukkig schijnen de lampen weer helder. Wat een cluppie hebben we toch.

  51. Lot Wolf en Tom Koman schreef:

    Begin jaren ’80 jou een paar maal tegen het lijf gelopen in het woelige backgammonwereldje met dubieuze en minder dubieuze spelers en toernooien. En hoe je het flikte weet ik nog steeds niet, maar jij won verdorie bijna altijd wel wat – en ik dus nooit. Terwijl jij lekker op het podium in de schijnwerpers halve en hele finales zat af te werken, was ik ondertussen al lang de consolation flight uitgekegeld. Zoals je ziet: het zit me nog steeds niet helemaal lekker. Toen ik je circa 30 jaar later voor het eerst weer toevallig in de krochten van het Utrechtse uitgaansleven tegenkwam, kon ik godzijdank tevreden constateren dat je het backgammon inmiddels op een laag pitje had gezet. Sindsdien heb ik je leren waarderen als een aimabele man met een behoorlijke dosis droge humor. Jammer dat ik je op deze aarde niet meer tegen zal komen. Maar mocht dat in een eventueel hiernamaals wel het geval zijn: allemaal leuk en aardig, maar als jij dan aan een backgammontoernooi meedoet, doe ik dus NIET mee.

    Alle familie en vrienden veel sterkte toegewenst.
    Ook namens Lot,
    Tom Koman

  52. Koen van Rooijen schreef:

    Jan de barman van de Gasterij. Veel heb ik er verbleven en het was altijd gezellig als Jan er was! Later kwam ik hem nog tegen bij Jan Primus.
    Warme groet voor de nabestaanden.
    Koen

  53. Joëlle en Philip van Nieuwenhuizen schreef:

    Jan, kroegmaat, oud-collega, zelfbenoemd peetoom van onze oudste zoon, biljartmaatje, vriend. Dat was je voor mij, maar gaandeweg en vooral tijdens onze wekelijkse biljartescapades, wanneer we meer dan twee uur met elkaar speelden, flauwekul maakten en spraken over alles wat je maar bedenken kunt, bleek dat je nog zoveel meer was: charmeur, familiemens, luisterend oor, meelevend, sociaal, onverzadigbaar met vrouwelijke aandacht, levensgenieter. Dat je elke lente en elke UIT-week opbloeide vanwege het nieuwe vrouwelijk schoon in de stad, is voor niemand een verrassing, maar dat je oprecht gelukkig kon worden van een weekendje bij je mem, een avondje kaarten in huiselijke kring of zelfs maar een losse driebander, dat was voor mij een hele nieuwe kant. De laatste keer was op je 70e verjaardag bij Loes en Pieter thuis. In aanloop naar je eerste chemo genoot je met een glaasje cola van een uurtje in de vriendenkring en nam afscheid met het grapje dat je bij ons volgende partijtje biljart niet meer naar de WC zou hoeven gaan vanwege je stoma. En nu, een maand later, ben je er gewoon niet meer. Het is heel moeilijk voor ons, maar voor jou misschien wel veel beter zo.

  54. Deborah van de Kerkhof schreef:

    Eerst mijn vriendje, toen een vriend.
    Als er wat was dan kwam je.
    De opening van mijn winkeltje.
    Mij helpen met de bevalling van Kim (mijn hond)
    Ceremoniemeester op mijn huwelijk.

    Ik kon bridgen, jij wilde het ook leren. Wat was je een snelle leerling! En wat heb je later genoten van het mooie spel!
    Wij zijn elkaar uit het oog verloren. Dat gaat zo in het leven!
    Elke keer als wij elkaar tegenkwamen dan waren wij blij elkaar weer te zien en altijd voornemens om snel af te spreken. Nu is het te laat en kan het niet meer.

    Ik huil om je lieve Jan.
    Wat was je een bijzonder mens, Altijd klaarstaan voor degenen die je lief had. Aimabel, beter kan ik je niet omschrijven.

    Het is een gek idee dat jij niet meer op deze aarde rondloopt. Ik kan het nog niet echt bevatten.

    Rust zacht lieverd.

  55. Tico Koopmans schreef:

    Lieve Jan,

    Je hebt onze studentenjaren tot een plezier gemaakt in De Gasterij. En de jaren er na was het altijd oud en vertrouwd om je weer eens te zien!

    We zullen je missen! Waar je ook bent je zult er altijd een perfecte gastheer zijn!

    Lieve familie heel veel strekte en gecondoleerd.

    Tico & Veronique

  56. Monique van Maanen schreef:

    Foto nu gedraaid

    Jan in Gasterij

  57. Conny de Vries en Cees van Maren schreef:

    Van harte gecondoleerd met het overlijden van lieve Jan. We werden in dezelfde maand 70. Helaas kan ik niet op het afscheid komen, omdat ik een paar dagen weg ben.
    Ik wil u complimenteren met de prachtige kaart.
    Ik zal me Jan blijven herinneren als een lieve, ietwat eigenwijze man, die dol was op zijn familie. Veel sterkte de komende tijd.

  58. Monique van Maanen en Pier Westra schreef:

    Gecondoleerd met dit plotselinge overlijden van Jan. Ik ken Jan sinds ik in Utrecht kwam wonen. Hij heeft mij verhuist van Vleuten naar de poortstraat in Utrecht. We waren buren en konden vanuit onze woningen naar elkaar zwaaien. Hij noemde mij altijd nog ‘buuf’. Natuurlijk zagen we elkaar en vele andere gezamenlijk vrienden in de Gasterij. Waren lid van bridgeclubs en gingen op vakanties of lange weekenden weg.
    Hier een foto van Jan
    in de Gasterij.
    Jan kende ongelooflijk veel mensen en was altijd vrolijk, we zullen hem missen.
    Familie en alle vele vrienden van Jan heel veel sterkte
    Monique & Pier

Teken dit condoleanceregister

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


De maximale bestandsgrootte is: 2 MB.
U kunt alleen afbeeldingsextensies uploaden.